Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘my life’

Leuke collega …

Sinds september heb ik een nieuwe collega, E. Leuk kortharig kopje, héél vlot in de omgang, spontaan, lacht graag en heeft altijd zo’n twinkel in haar ogen … Ze ziet er heel braafjes uit, maar is het volgens mij deepdown niet … ;).

Op een terrasje in de pauze, genietend van een drankje en een knabbel, gaf ze meer dan eens leuke commentaren op voorbijkomende mannen waardoor ik al heel snel doorhad dat ze geen ‘watje’ is. Sooo my kind of girl … ;).

 

Met haar omgaan doet me terug verlangen naar intimiteit met een vrouw. Het kussen van zachte vrouwenlippen, de gladde huid, een vrouwelijke rug en poep, een (zo mogelijk) glad kutje …

Ik zou (denk ik) niet echt een vaste relatie met een vrouw willen beginnen, maar een goeie vriendin met wie af en toe wat meer kan, zou de max zijn. Jammer genoeg lijkt het wel hoe ouder mensen rond mij worden, hoe minder ze voor zo’n dingen open staan. Tot zo’n dikke 5 jaar terug was iedereen daar wel voor te vinden … Nu hoor je in hun verhalen excuses als ‘te druk, kids, relatie, …’.

 

Mensen die ‘dat deeltje’ van mij kennen vragen wel eens wat het verschil is. En waarom geen vaste relatie met een vrouw dan ? Voor mij ligt het verschil in de aanpak en de intensiteit. Bij een man voel ik me veilig, wil ik me ook wel eens ‘klein’ voelen … Bij een vrouw is er vooral een gevoel van gelijkwaardigheid. De herkenning van bepaalde puur vrouwelijke gevoelens zoals bvb de stomme buikpijn en alles daarrond in die-dagen-van-de-maand … Gewoon wéten dat ze jou begrijpt en wéét wat je bedoelt als je zo’n dingen vertelt, zonder meer.

Mannen vrijen ook (uiteraard) héél anders, alhoewel lover M. zéker niet slecht is en ook héél zacht en erg geduldig kan zijn. Maar ook daar hou ik van, de directere aanpak, de iets ruigere huid, die pik …
Ik vind gewoon allebei lekker … Alleen is de keuze in dat andere momenteel erg klein en  blijven we dromen … van E. bvb … 😉

  Afbeelding

Read Full Post »

Dubbelleven.

‘Iets’ trok mij naar deze serie.  Raar, want ik had er op voorhand zelfs nog niks van gehoord, tot ik op de vooravond van de eerste aflevering een trailer zag.

Deze nieuwe fictiereeks gaat over twee vrouwen die ontdekken dat ze beiden met dezelfde man een relatie hebben, nadat deze door een werkongeval overlijdt.   Hun illusie van een gelukkige relatie/huwelijk valt hiermee helemaal aan diggelen …

Het ongeloof, de pijn, het verdriet … het wordt allemaal erg goed vertolkt en maakte bij mij, na toch wel enkele jaren, nog altijd heel veel los …

Al een hele tijd kreeg ik signalen dat er iets mis was in mijn relatie, maar ik zag ze niet … Of ik wou ze nog niet zien.  Tot ik dan (ongewild ?) op bewijzen stuitte en aan de grond genageld stond.  De man van mijn dromen, hield er andere vriendinnen op na … Blijkbaar al een hele tijd … Als ik hem confronteerde met feiten, haalde hij zijn kunst boven om keihard alles te ontkennen en te omzeilen. 2 jaar heb ik dit volgehouden, hem willen geloven, hem voordeel van twijfels gegeven tot ik zelf bijna paranoia werd en de stap zette om te vertrekken.

Een dik jaar heb ik rond gelopen met een zelfvertrouwen en eigenwaarde diep onder 0. Van het gevoelsmens dat ik altijd geweest was, bleef niks over. Mijn wantrouwen in zowat alles overheerste mijn hele doen en laten, maar met hulp van mensen rond mij die wél meenden wat ze zeiden en wél eerlijk waren in hun uitspraken en handelen ben ik er bovenop geraakt.
Zoals zovelen zeggen : ik ben sterker hieruit gekomen en weet héél zeker : zover laat ik het nooit meer komen. Maar wat er soms nog borrelt is de pijn en het verdriet van toen, en zeker als ik deze dingen bij een ander zie gebeuren.

Ben ik zelf ‘zuiver op de graat’ ? Neen. Maar ik weet wél dat -als ik geconfronteerd word- ik er àltijd eerlijk voor zal uitkomen. En dat ik 100% zeker mijn verantwoordelijkheden zal dragen.

Want … zoals ik onlangs tegen een goeie vriendin zei : we zijn geen pubers meer … en ik heb in de afgelopen jaren véél geleerd !

Read Full Post »

Broken feeling …

Sinds zijn tripje naar Brazilië is er iets veranderd. Ik weet alleen niet wat, kan me niet indenken wat de aanleiding is of waar de trigger zit. Is hij écht enkel met zichzelf bezig, heb ik me echt zo vergist in hem …

Het feit dat hij er niet wou/kon zijn toen ik hem als vriend écht nodig had, heeft me pijn gedaan. Zijn woorden ‘Ik had het niet door, ik ben een man, je moet duidelijker zijn …’ sneden in mijn hart want ik was wél duidelijk. Als filmvriendje me in een mail bevestigt dat hij het zelfs via mijn Facebook doorhad dat het me niet goed ging … kan ik mijn tranen niet binnen houden …

Hij weet van mijn ‘affaire’ met M. en zegt er geen moeite mee te hebben. We hebben elkaar ook nooit dingen beloofd of stellen geen verwachtingen. Hij zal trouwens nooit bij zijn vrouw weg gaan, daar ben ik al lang heel zeker van. Had ik mijn gevoel naar hem moeten verzwijgen ? Had ik niet moeten zeggen dat ik hem idd écht graag zie, dat ik met hem precies een liefde/haat-verhouding heb ?

In elk geval … de wekelijkse ontmoetingen zijn nu nog amper maandelijks … en ik neem afstand. Zowel mentaal als fysiek. De twee laatste keren kwam er enkel een knuffel van mijn kant, hoe blij ik ook was om hem terug te zien en te voelen. Hoezeer ik mijn lijf ook moest intomen … Maar ik moet het zo doen … Ik wil niet meer zo afzien …

Read Full Post »

Telefoontje …

Donderdagavond, 18.30u … Ik maak me klaar voor een vriendinnenavondje waarmee ik over een half uurtje naar een open-lucht-parkconcert trek.

En dan gaat mijn telefoon. Ik kijk naar de display … anonieme beller … maar neem dan toch op in de veronderstelling dat het misschien met mijn werk te maken heeft.

Ik : Hallo, Stekelbeesje, goeie avond.

Hij : Hoi ! Ben je thuis ?

Ik denk bij mezelf : huh … wie is dit ? en ik moet wel een beetje lachen bij de vrolijke stem, vraag dan ook met wie ik de eer heb ?

Hij : Herken je me niet dan ? Je hebt nl nog wat te goed van mij …

Ik vraag enkele hints want ik kan zijn stem écht nog niet thuis wijzen … en dan … even later …valt mijn euro … Ik schiet hardop in een lach en vraag hem of hij in mijn buurt is ?

Hij zegt dat hij gewoon thuis is (120km van bij mij) maar dat hij wil afkomen. Hij wil mij ‘geven wat hij destijds beloofde‘ en opnieuw lach ik hardop. Ik geloof mijn oren niet en vraag opnieuw of hij in mijn buurt is waarop hij herhaalt dat de hele avond alleen is en dat hij heel graag naar mij wil komen.

Ik zeg hem dat ik hem heel erg moet teleurstellen want dat ik op het punt sta om te vertrekken, één van de twee vriendinnen is intussen gearriveerd en kan zo’n beetje volgen wat er gebeurt ;). Hij is duidelijk teleurgesteld, maar ik wimpel hem echt wel af. Voor een stukje ben ik gevleid om die aandacht, maar ik vertrouw hem niet. Hij is me te hevig in zijn manier van doen, en zijn uitlatingen over zijn vriendin met wie hij al drie jaar samen is, staan me niks aan. Maar dit hang ik natuurlijk niet aan zijn neus, en al lachend sluit ik mijn gesprek met hem af :).

Wordt NIET vervolgd … ;).

Read Full Post »

Een aangenaam vriendinnendagje sluit ik af met een relaxerend bad en kruip dan lekker geurend naar Dove-douchezeep in mijn nestje.  Als ik bijna met mijn tweede been in dromenland vertoef schrik ik een beetje wakker van mijn gsm.   Een berichtje … Ik kijk eerst naar de klok en zie dat het halverwege de nacht is; ik heb dus blijkbaar al geslapen ;).  Als ik echter zie van wie het smsje komt ben ik direct helemaal wakker !

T : Neen, inderdaad niet geslapen, maar deze dagen véél in mijn gedachten … Lieve kus !

Ik moet even nadenken waar dit ineens van kan komen maar dan valt me in dat ik een dikke week geleden een privéberichtje op zijn Hyvespage heb achtergelaten.  Hij is nl getrouwd en hield zich niet ‘aan onze afspraak, nl de nacht voor hij of ik zou trouwen zouden we nog samen slapen ;)’ …

Ik sms dan terug dat ik héél blij ben om van hem te horen, en dat ik hem echt alle geluk van de wereld gun !

T : Ja, nog geen week getrouwd en toch moet ik steeds aan je denken.  Je hebt een plaats in mijn hart dat nooit meer door iemand anders zal ingevuld worden.  Jij en ik hebben iets speciaals en dat zal altijd zo blijven, zolang ik leef … Kus, T.

Ik glimlach en smelt tegelijkertijd als ik zijn (ja ja melige) smsje lees maar het doet zo’n deugd.  Ik sms terug dat hij ook voor mij altijd heel speciaal zal blijven, dat ik nooit meer zal ervaren wat ik met hem had …

T : Weet je … het mooie is dat jij en ik altijd verbonden zullen blijven.  Net zoals 1 april elk jaar opnieuw mijn hart sneller zal doen kloppen omdat dat zolang ik leef verbonden blijft met een weekend met jou.  Je hebt me onbaatzuchtige genegenheid getoond, onbaatzuchtig en zuiver.  Ik zal de gedachte aan jou nooit meer los kunnen laten.  Je bent mijn pareltje, mijn rijke herinnering … Kus, T.

Ik : Mijn lief … ik vergeet jou nooit … We’ll meet again in another lifetime … Kus.

Die nacht slaap ik als een blok, en loop de hele dag erna op wolken … :).

Read Full Post »

Hij bleef enkele dagen langer dan gepland … De parelwitte zandstranden, cocktails met sexy namen en méér alcohol dan hij dikwijls aankon, véél schoon volk om naar te kijken, meer dan 40° dagelijks … hadden hem in hun macht … 🙂 Iets wat ik hem onmogelijk kon kwalijk nemen, ik had waarschijnlijk hetzelfde gedaan als ik in zijn schoenen had kunnen staan !

Als hij me enkele dagen na thuiskomt op MSN aanspreekt en zegt dat hij wil afkomen want ‘hij heeft heel wat te vertellen’ kan ik niet wachten om hem te zien.  Niet alleen om zijn verhalen te horen, maar vooral omdat ik smacht naar een knuffel van hem.  Ik heb hem gemist, heb zelf enkele zware momenten achter de rug en heb echt wel nood aan lijfelijk contact met hem.  Hij smst me onderweg dat ik naakt op mijn bed op hem moet liggen wachten … Ik lach met zijn stoute ideeën maar ga er niet helemaal op in.

Als hij binnenkomt lig ik op mijn bed, in lingerie mét topje aan … hij ‘wijst me terecht’ en zegt dat ik wéér niet luister ? Ik herinner hem er lachend aan dat we op mijn terrein zijn en hij hier eigenlijk geen bal te zeggen heeft maar hij is zo uitgelaten, ziet er zo goed en relaxed uit dat ik in no time toch bloot lig … ;).
Hem zo zien doet me mezelf vergeten en ik geef me zonder moeite over aan zijn mond, zijn handen en zijn verdere hevige doen … Het wordt een korte maar hevige vrijpartij waarbij we samen nogal heftig klaarkomen.  Als we elkaar een beetje droogdeppen met een doekje blijft het even stil tussen ons … Ook als we naast elkaar liggen, allebei naar het plafond kijken, wordt er niks gezegd en ik voel dat hij niet goed weet hoe hij moet beginnen.
Dus ik nestel me tegen hem aan en vraag hem hoe het nu écht allemaal was.  Hij vertelt dan heel rustig dat zijn ‘vakantie’ een droom was.  Het resort was een echt paradijs op aarde, op zovele vlakken.  Zelden heeft hij zich zo uitgeleefd als de laatste drie weken.  Bepaalde details wil ik niet weten, mij interesseert méér of hij al enig idee heeft hoe zijn toekomst er uit zal zien.  Wat hij met zijn leven wil gaan doen vanaf binnenkort.  In oktober moet hij écht beslissen, vertelt hij dan en zegt dat hij nu nog verder van af is …

Ik antwoord er eigenlijk nogal kort op dat hij volgens mij gewoon geen verantwoordelijkheden wil dragen en denk bij mezelf  ‘zoals bijna elke man die ik tegen kom’ maar dit zwijg ik wijselijk.  Hij kijkt naar me en zegt : Jij bent veel te snugger voor mij en waarom zo verdomd eerlijk ?’  Daarop antwoord ik lachend dat hij nét daarvoor mij apprecieert ?

Voor we het beiden beseffen is het veel later dan we denken en moet hij zich in zijn kleren haasten en weer vertrekken.

Tegen de avond voel ik mijn humeur omslaan en weet in eerste instantie niet direct waar mijn trieste gevoel vandaan komt.
Na wat soul-searching ben ik er echter snel achter.  Was ik blij om hem terug te zien ? Ja, absoluut.  Het deed deugd hem terug te kunnen vastpakken, gekust worden door hem op zijn manier, de knuffel … De sex op zich was voor mij vandaag minder, vooral omdat ik zelf met andere dingen in mijn hoofd zit … En dan voel ik de aap uit de mouw komen … Geen moment heeft hij gevaagd hoe het met mij gaat, heeft hij geen visje gegooid naar wat er afgelopen weken allemaal rond mij gebeurde … ook al heb ik hem twee keer laten weten toen hij weg was dat het me niet zo goed ging …

Het besef dat het tussen ons eigenlijk -als ik de dingen zo nuchter mogelijk bekijk- bijna altijd om hem draait komt hard aan.  Heel hard … en een uur later ligt een halve doos Kleenex verfrommeld naast me in de zetel …

Read Full Post »

Er gebeurt hier de laatste tijd érg veel … Heel veel stuff om te bloggen dus … en ik weet gewoon niet waar te beginnen …
Of hoe …

Ik kan nl niet meer volgen … Teveel, te intens, te verwarrend, te leuk … Ik weet het gewoon écht effe niet meer …

Op één weekje tijd bvb

– smsjes, midden in de nacht van T
– na enkele suffe en ook wel leuke dates een ontmoeting met M waar een staartje aan komt en waarvan ik tot nu toe het einde nog niet gezien heb 😉
– een totally absurd telefoontje van vriend van collega
waardoor ik dubbel ga van het lachen 😀
– een berichtje van collega B die vindt dat mijn nieuwe keuken-fotootjes er toch wel heel braaf uitzien … Hij moest es weten … 😉

En dan … last but not least … A die terug is van Brazilië met een pak wilde en te gekke verhalen … en mij -na ons eerste weerzien- achterlaat met een pak verwarde gevoelens gaande van opperste blij-zijn voor hem om al wat hij beleefde tot het pijnlijke besef dat hij écht niet de man voor mij zou zijn om een leven mee te delen …

So … I’m in a rollercoaster of feelings … and it’s a very bumpy ride …

Read Full Post »

Older Posts »