Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for maart, 2010

Mannen kijken niet graag naar andere naakte mannen.

Maar hoe vang je dan hun aandacht als fabrikant van mannenondergoed?

Read Full Post »

Grijze regendag …

Op een miezerige, grijze regendag als vandaag zou ik niks liever willen
dan een bed-dagje.  Zo’n dagje dat ik mijn bed niet uitkom,
enkel om (zo weinig mogelijk) naar het toilet te gaan …
Een drankje, hapje … bij de hand …

en dan dit …

Read Full Post »

Cloe.

Catherine vermoedt dat haar man David vreemd gaat. Om daar achter te komen huurt ze een onweerstaanbare jonge vrouw, Chloe in.

Lijkt me een film die de moeite is …

Read Full Post »

Geen titel …

  ’t Is al effe stil hier op mijn blogje.

De drukte op mijn werk is een beetje afgenomen, maar andere dingen kwamen in de plaats. Vrij plotse verhuisplannen hebben opnieuw de boel een beetje overhoop gegooid.

En dan A. die me ook meer in mijn hoofd begint te zitten dan ik zelf verwachtte.

Vorige week kwam hij afscheid nemen. Hij zou voor een werkweekje naar China vertrekken en wilde me nog zien voor hij weg vloog … Hij smste : willen we naakt koffie drinken ? 😉 So typical him … uitdagen tot en met en niet verwachten dat ik er wel eens écht op inga … Ik sms een lachende smiley terug en zeg hem dat ik hem verwacht. Als hij een tijdje later binnenkomt, sta aan mijn aanrecht te telefoneren met een collega … naakt … Hij komt mijn keuken binnen … ook in zijn blootje … Ik moet me inhouden of ik schiet in de lach aan de telefoon wat ik écht niet kan maken !!! Hij hoort aan mijn woordgebruik dat ik voor mijn werk aan’t bellen ben en komt met zijn naakte lijf tegen mijn rug staan, geeft me kusjes in mijn hals, pakt mijn borsten lekker vast … Ik probeer me te concentreren op mijn gesprek en hoop dat het héél vlug gedaan is … Het gesprek bedoel ik dan ;). Als ik -eindelijk- het gesprek heb afgerond lach ik tegen hem dat hij me met rust moet laten als ik werk ! Hij lacht heel stout terug en zegt dat ik dat bij hem toch ook niet doe ? Ha … ja … ;).

Ik probeer dan koffie te maken, wat niet simpel is met een vent tegen je aan die zijn handen niet wil stil houden …

Hij gaat dan op ‘zijn’ stoel aan tafel zitten en kijkt naar mij terwijl ik melk en suiker op tafel zet, de doos met pralines zet ik uitnodigend klaar en dan de kopjes met dampende koffie. Ik neem mijn stoel en zet deze schuin tegenover hem, zo kort dat onze benen elkaar bijna kunnen overlappen.

We nemen allebei onze koffie en kijken elkaar recht in de ogen aan … Ik ben me niet bewust van welke blik ikzelf heb maar blijkbaar trek ik hem zodanig aan dat hij zijn koffie terug neer zet zonder te drinken, pakt mijn tasje uit mijn hand, trekt mijn hoofd naar het zijne en kust me alsof hij me in geen maanden gezien heeft … Zijn passie gaat over op mij en geen twee seconden later zit ik op zijn schoot, niet goed beseffend hoe ik daar ineens geraakt ben ? 🙂

‘Ik heb je gemist … écht gemist …’ zegt hij en ik fluister terug dat ik hetzelfde voel. Maar ook (de nuchtere ik) dat ik het niet snap. Ik blijf me afvragen wat hij in mij ziet, want ik heb echt wel momenten dat ik pisnijdig op hem ben. Ik zeg hem dat ik er écht niet tegen kan als hij me beloftes doet die hij niet na komt. Hij zegt dat hij weet dat hij dit bij mij niet moet doen, maar wil echt wel wat hij belooft … alleen … zijn job is meestal de dooddoener … Op mijn vraag waar hij zich bij mij wel eens aan stoort zegt hij ‘niks … helemaal niks …’. Hierop reageer ik lachend dat dit dikke zever is en daarop zegt hij dat hij het meent. Ik ben bloedeerlijk tegen hem, hij kan met mij over àlles babbelen, ben heel spontaan en zijn maatje in bed …

Ik stel bewust niet de vraag : hoe gaat dit nu verder … Want daarop weet hij volgens mij zelf ook geen antwoord. Hij is nl niet vrij en volgens mij ook niet van plan hier binnen korte tijd verandering in te brengen. Zijn kinderen zijn hem té dierbaar en op een (puber-)leeftijd dat hij hun niet méér wil belasten. Zelf denk ik ook niet dat ik direct echt met hem zou verder willen. Iemand die pas uit een relatie komt heeft tijd voor zichzelf nodig, en ik ga niet de ‘vuile was’ van een ander opruimen …

Dus … ben ik deze maand exact een jaar een ‘minnares’. Had iemand me dit tien jaar geleden voorspeld, zou ik luidkeels ‘neen’ geroepen hebben, want zoiets doe je niet. Ik niet …

Wel … ik nu wel … en ik ben er nog niet uit of dit nu goed of slecht is. Voor mezelf vind ik het goed zo. Ik heb enkel aan mezelf verantwoording af te leggen. Wat hem betreft … da’s zijn zaak vind ik en ik zal nooit degene zijn die zegt dat hij zijn huwelijk moet beëindigen voor mij.

En dan hoor ik hem zeggen dat hij me graag ziet. ‘Ik zeg dit niet gauw, maar ik zie jou graag mijn Poepeke … ‘. Ik voel in wrong in mijn maag want ik zie en hoor dat hij het uit de grond van zijn hart meent. Ik vraag hem dan nog of hij dit nu zegt omdat hij een week echt ver weg gaat, of … ? En opnieuw zegt hij dat hij me echt graag ziet … We pakken elkaar vast en knuffelen/knijpen elkaar haast plat. Hij pakt me op en draagt me naar mijn bed waar we méér dan anderhalf uur vrijen zoals niet gauw gebeurt. Op zo’n zachte en lieve manier die ik van hem niet gewoon ben maar waar ik mateloos van geniet.

Hij vertrekt een half uur te laat (‘volgende afspraak moet maar effe wachten ;)’) en met een dubbel gevoel laat ik hem gaan. Blij met hem, en om te weten wat ik aan hem heb, hem ook graag zien … en toch ook weten dat dit nergens naar leidt …

Anderzijds wil ik ook niet méér met hem … denk ik … Wil ik (voorlopig ?) ook nog wel eens wat anders. Zoals laatst … een avondje met (om hem een naam te geven) mijn ‘filmvriendje’. Degene waarmee ik afsprak om nu eens bij hém op de koffie te gaan, wat te knabbelen en dan lekker onderuit samen film te kijken. We hebben lang heel gezellig zitten kletsen, met koffie en knabbel. We zijn in de zetel onderuit gaan hangen … hebben een film gekozen … maar gezien … uhu … Not. Geen kwartier later hadden we nog maar de helft van onze kleren aan, dan gemakkelijkheidshalve de rest ook maar uitgespeeld en kreeg ik daar een befbeurt om ‘U’ tegen te zeggen … Dat wat die man met zijn mond en tong doet … Ik kan het niet beschrijven maar het voelt hémels … Dit doet niemand hem na, zelfs A. niet … Achteraf voelde ik me een beetje schuldig want volgens mij heeft hij zelf niet zoveel aan de vrijpartij gehad … Terwijl ik letterlijk en figuurlijk nog duizelend mijn kleren terug aantrok dacht ik : volgende keer niet meer in die zetel … erg zacht en lekker maar niet echt makkelijk om veel te ‘manoeuvreren’ … ;).

Dus stel ik mezelf de vraag : wat wil ik nu eigenlijk ? Ik zeg wel constant dat ik klaar ben om iemand nieuw tegen te komen met wie ik een goeie basis wil opbouwen en van daaruit méér … Maar is dit wel echt zo ? Wil ik andere dingen opgeven ? Als ik me niet lekker in mijn vel voel, zoals twee weken geleden, geveld door een sinusitus-aanval … dan wil ik iemand naast me ja … Dan zou ik goud geven voor een partner die even voor mij zorgt en me even de dingen uit handen neemt …

Maar anders … ik weet het niet … Nog niet …

Read Full Post »